شهرستان خنج از شهرستان هاي جنوبی استان فارس است كه از جنوب به شهرستان های لامرد و مهر از شمال به شهرستان قير و كارزين و جهرم و از شرق به شهرستان داراب و لارستان محدود می شود . خنج در ابتدای دشتی وسيع در كوهپايه های زاگرس جنوبی قرار دارد . فاصله آن تا خليج فارس 90 كيلومتر است.
اين منطقه علی رغم دارا بودن اقليم خشك با تلاش كشاورزان زحمتكش محصولاتی از قبيل خرما ، گندم ، جو ، كنجد ، تنباكو ، پنبه و محصولات جاليزی دارد كه بخشی از آن به بازارهای شهرستانهای مجاور صادر می گردد . شغل مردم اين شهرستان به ترتيب اهميت تجارت ، كشاورزی و دامداری می باشد.
پيشينه تاريخی و فرهنگی
شهرستان خنج دارای فرهنگ و تمدن ديرين و چند هزار ساله است . همچنين آثار و نشانه های گرانقدری از تاريخ و فرهنگ دوره ساسانی و دوران صفوی ، ايلخانان را در مشتهای خود نگه داشته كه هنوز آنطور كه بايد شناخته نشده است . خنج يك مجموعه گمنام و پر غنای تاريخی است ، با كتيبه هايش از تاريخ می گويد و با آخرين خشتهای به جای مانده از كاروانسراها و مدارس نمائی از فرهنگ ديرينی را پيش رو می گشايد آثار تاريخی آن كه ثروت معنوی سرشاری را نثار اين شهرستان می كند كه عبارتند از :
امام زاده شاه فخرالدين – مسجد و بقعه شيخ حاج محمد ابونجم – مناره كاشی و مقبره شيخ دانيال خنجی – امامزاده شيخ شعيب بزرگ معروف به تنب تنگر از ديگر بقاع متبركه شهر خنج مربوط به قرن هفتم تا دهم هجري می توان به بقاع متبركه سيد نورالدين ، سيد سهام الدين ، سيد معلی ، سيد عالمين ، سيد ضياالدين منصور ، شيخ عفيف الدين ، حاج مبارك اشاره نمود .
دیدگاهتان را بنویسید